+ همیشه دوست داشتم مخاطب خاص باشم

این نوشته دوست عزیزم سامه است ولی شما فکر کن خودم نوشتم چون دقیقا دلخواسته های همیشگی خودمه

( چون لینک فیلتره بعد یه مدت برش میدارم تا وبلاگم فیلتر نشه )

 

خوب که نگاه میکنم میبینم هیچ وقت هیچ کس را نداشتم که برایم بنویسد هیچ کس توى نت هایش توى خاطراتش توى تنهایی هایش توى دلتنگی هایش ،عاشقانه هایش ،غم هایش ،غربت هایش براى من ننوشت ، هیج کس نیومد بگه هى فلانى این نوشته یکمش براى توست ، این دو خط اشاره به اون روزم با توست، این خاطره ها به یاد توست، این شعر براى توست ،این عکس به یاد توست، این دلخورى ها که نوشتم براى نبودن توست براى دورى تو براى تنهایى توست 

برعکس من ،همیشه نوشتم براى همه از همه چیز نوشتم از عاشقانه ها از دلتنگى ها از دلخوریها از نبودن ها از بودن ها من حتى براى عذر خواهى نوشتم به بابا به مامان به اونى که دوسش داشتم به اونى که میخواستم دوسم داشته باشه به اونى که دیگه دوسش نداشتم به همه از همه چیز نوشتم .
من همه جا نوشتم روى کاغذ روى دیوار روى وبلاگ روى دلم نوشتم نوشتم نوشتم ... گاهى خونده نشد گاهى دیده نشد گاهى فهمیده نشد
همیشه دلم میخواست یکى باشه یه جایى یواشکى از من بنویسه بعد من یواشکى برم و یواشکى هاش رو بخونم یواشکى دلم غنج بره یواشکى دلخور شم یواشکى شک کنم یواشکى اشک بریزم قربون صدقه برم همیشه دلم خواسته یکى یه لینک بفرسته بگه این ُ بخون بعد بگم اینا واسه منه؟ بگه عه فهمیدى؟ اوهوم واسه تو بودن بعد من هى برم لابلاى باقى نوشته ها دنبال خودم بگردم ... 
دنبال نوشته هایى براى خودم بگردم براى خود خودم. حتى چیزایى بى ربط رو به خودم ربط بدم بگم عى واى اینم واسه من بوده .. 

من باز هم مینویسم براى تو براى اون براى همه مینویسم اما از این به بعد بیشتر براى خودم مینویسم از تو به خودم از خودم به خودم از عالم و آدم به خودم مینویسم . به خودم هى فلانى که پاى کامبیوترى هى دختر که پشت میز قوز کردى ، هى دختر بغض نکن هى اخمالو خانم خط میفته رو پیشونیت اخمات ُ وا کن .. به خودم مینویسم به تلافى تمام نامه هایى که بهم نوشته نشد

نويسنده : اعترافات یک قلم ; ساعت ٤:۱٦ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩٢
    نظرات()   لينک